Na prawdę piękny mebel w stylu myśliwskim z XIX wieku.

Jeśli ktoś poszukuje wyjątkowego przedmiotu który przyozdobi jadalnię, ewentualnie bibliotekę. To mam do polecenia bardzo ciekawy mebel.

Jest to dębowy, eklektyczny kredens z drugiej połowy XIX wieku. Ten kredens może być także biblioteką jeśli ktoś zechce go użyć do gromadzenia książek. We wszystkich tych rolach bardzo dobrze się sprawdzi.
Dolana część to dwudrzwiowa komoda z szufladami. Górę stanowi przeszklona witryna w której można regulować wysokość półek.
Mebel zdobią bardzo starannie dobrane dekoracje rzeźbiarskie. Przy tym ma on ładne proporcje ponieważ jest stosunkowo wąski i wysoki (225 cm) , dzięki temu wydaje się bardzo wyniosły.

.
WYMIARY: szerokość 132 cm, głębokość 61 cm, wysokość podstawy 87 cm, wysokość całkowita mebla 225 cm. 

Więcej zdjęć tego przedmiotu można zobaczyć na stronie internetowej :
https://www.fotosik.pl/aukcje/1482125

Codzienność - drobne prace rzeźbiarskie przy odnawianiu mebli.

Tak na prawdę niemal przy każdym odnawianiu mebli zachodzi konieczność uzupełnienia fragmentów rzeźby lub wyłamanych listew.
Nie sposób jest by zamawiać każdorazowo tego typu rzeczy u rzeźbiarza. Z upływem czasu, wykonując coraz bardziej zaawansowane prace człowiek dochodzi do wprawy w dorabianiu rożnych detali. I coraz więcej tego typu prac można wykonać samemu.
Tu może pokażę coś bardzo prostego ale akurat tę rzecz ostatnio robiłem.

Jak sobie poradzić z dorobieniem gwintu w drewnie.

Połączenia gwintowane dosyć często można spotkać przy mocowaniach nóg w dawnych meblach. Wiele stołów ma takie rozwiązania, najczęściej jednak możemy spotkać przykręcane nogi w fortepianach.
Właśnie w wypadku fortepianu ostatnio nadarzyła mi się konieczność odtworzenia śruby przy jednej z nóg.  Jako, że nie posiadam u siebie tokarki z odpowiednim posuwem do odwzorowania linii śrubowej to musiałem wyrzeźbić gwint ręcznie.
Aby wykonać tą pracę na początku wytoczyłem wałek o właściwej średnicy. Potem na tym wałku zaznaczyłem ołówkiem punkty odpowiadające skokowi gwintu. Następnie owinąłem sznurkiem wałek prowadząc go po wcześniej wyznaczonych punktach co dało mi kształt pożądanej linii śrubowej. Potem prowadząc ołówek wzdłuż sznurku narysowałem linię śrubową.
Przy pomocy mikro frezarki (typu Dremel) oraz pilnika wyrzeźbiłem kształt gwintu na wałku i wyszlifowałem całość.

Gdy gwint był już gotowy to wystarczyło go obsadzić we wcześniej przygotowanym otworze w nodze fortepianu i starannie przykleić.

Na koniec jeszcze kilka warsztatowych zdjęć całego fortepianu po renowacji.

Zabytkowe okna po renowacji.

Kilka lat temu odnawiałem zabytkowe dębowe okna z początku XIX wieku pochodzące ze starego dworku. Ona przed renowacją były w fatalnym stanie, wymagały gruntownej renowacji: stara farba była bardzo gruba i spękana - łuszczyła się na całej powierzchni, niektóre z połączeń w ramie były poluzowane, okucia nie działaby ponieważ były zardzewiałe i zaklejone przez farbę. 
Podczas renowacji należało usunąć całą farbę z ram i okuć, oczyścić z kitu ramy aby można było oprawić nowe szyby. Okna zostały rozebrane niemal na części ponieważ wiele z elementów należało ponownie skleić.

W każdym razie po wykonaniu wszystkich prac, po malowaniu i wstawieniu szyb odnowione okna prezentowały się pięknie.

Antique windows after the restoration.
This is the set of antiques windows from the first part of XIX century. Windows are made from oak. I forgot to make pictures before renovation, original paint was cracked, all the glasses were broken. 
We carefully removed the old paint, we glued again some of the parts in the frame, new glasses were framed. The fittings were polished and oiled to make them wholly functional.