Moja kolekcja antyków na filmie w YouTube.

Zapraszam do obejrzenia filmu z moją kolekcją antyków. 

Jest to krótka ośmiominutowa  wycieczka po moim salonie ekspozycyjnym, mam nadzieję, że film i zaprezentowane przedmioty będą się podobać. Zapraszam też do osobistych odwiedzin, kontaktu i zakupów. 

Renowacja pianina z duszą – historia przywracania świetności zabytku z XIX wieku.

 

W świecie starych instrumentów kryją się nie tylko dźwięki, ale i opowieści. Dziś chcę Wam przedstawić historię jednego z nich – pianina w stylu eklektycznym z elementami secesji z przełomu XIX i XX wieku, które trafiło do nas z wyraźnymi śladami czasu, ale także z ogromnym potencjałem.  

Pianino jest sygnowane APOLLO z dopiskiem B.GABRYELSKA i ma dosyć ciekawą historię. Ponieważ trafiło na Dolny Śląsk, pochodzi z wytwórni pianin w Dreźnie w Niemczech. Zostało wyprodukowane w manufakturze Wolfframm, która dla swoich wyrobów używała marki Apollo w latach 1872 / 1935. Następnie zmieniając ją w 1935 roku na Ernst Rosenkranz, do zamknięcia w połowie XX wieku.  Dopisek B.Gabryelska odnosi do faktu, że musiało być sprzedane przez bardzo znany i największy w Krakowie salon sprzedaży pianin pani B. Gabryelskiej mieszczący się na Rynku w Krakowie. Salon ten złożono pod koniec XIX wieku. Po śmierci pani Gabryelskiej salon był prowadzony przez jej syna Zdzisława Gabryelskiego, który słynął z dosyć ekscentrycznego stylu życia i zamiłowania do muzyki.  W jednym z ogłoszeń reklamowych z 1894 roku głoszono, że salon ma w sprzedaży około 300 instrumentów. 

 Stan przed renowacją

Pianino, choć wciąż majestatyczne, nosiło na sobie piętno minionych dekad. Powierzchnia była matowa, miejscami mocno wytarta. Politura niemal całkowicie utraciła połysk, a dawniej elegancki, ciemny kolor stał się jednolitym, czarnym pokryciem, które skutecznie tłumiło piękno drewna.

Elementy mosiężne, w tym dekoracyjne świeczniki na wysięgniku, były pokryte warstwą patyny i brudu. Delikatne żłobienia, kolumienki i profilowania – niemal zlewały się z tłem. Pianino przypominało relikt z przeszłości – nieco zapomniany, ale wciąż dumny. Takie było pierwsze wrażenie, a przyglądając się dokładniej można dostrzec liczne odspojenia oklein - zwłaszcza na szczycie pianina. Ponad to brakowało kilku fragmentów ozdobnych listew. Poważnym problemem było odspojenie okleiny wraz z obłogiem przy podstawie i spory ubytek wierzchnich oklein w tym miejscu. Brakowało także jednego z obrotowych kółek na których powinno stać pianino.  

  Proces renowacji

1. Odkrywanie struktury i oczyszczenie powierzchni 

Rozpoczęliśmy od dokładnego demontażu elementów konstrukcyjnych pianina. Następnie przeszliśmy do oczyszczenia powierzchni. W miejscach, gdzie zachował się oryginalny fornir, staraliśmy się go ocalić i zabezpieczyć, uzupełniliśmy ubytki i przykleiliśmy ponownie wszystkie odspojone części oklein. Dorobiliśmy brakujące fragmenty listew ozdobnych. Warstwa starego politurowania została rozpuszczona i usunięta, co pozwoliło dotrzeć do surowego drewna.  

2. Nowa politura i kolor

Zamiast przywracać jednolitą czerń, postanowiliśmy nadać instrumentowi głęboki odcień palisandru z ozdobnymi elementami w czarnym kolorze. Po barwieniu drewna przyszedł czas na politurowanie. Zastosowana politura szelakowa, rozpuszczona w spirytusie została położona warstwowo, co dało efekt szlachetnego połysku, uwypuklając strukturę i rysunek drewna.  

3. Odświeżenie detali i montaż końcowy

Szczególną uwagę poświęciliśmy świecznikom oraz pozostałym okuciom. Mosiężne, pięknie formowane elementy zostały zdemontowane, oczyszczony chemicznie, a następnie ręcznie wypolerowane, by odzyskały dawny blask. Z naszych zasobów części z epoki udało się dobrać brakujące kółko. Odkurzyliśmy także klawisze pianina.  

4. Ochrona historii

Podczas prac udało się zachować oryginalną strukturę instrumentu i przywrócić mu funkcjonalność. Prace zostały udokumentowane fotograficznie i opisane na powyższym blogu.  Może to zaciekawić miłośników historii i osoby zainteresowane procesem renowacji. 

 Efekt końcowy

Dziś pianino znów cieszy oczy i może rozbrzmiewać muzyką. Dzięki skomplikowanej i wieloetapowej,  kompleksowej renowacji odzyskało nie tylko wygląd, ale i duszę. Znów może stanowić centralny punkt salonu – nie jako eksponat muzealny, ale jako pełnoprawny instrument i mebel z historią.  

Gdyby ktoś miał podobny zabytkowy mebel, który by chciał odnowić to polecam swoje usługi,
Tomasz Wrzesiński.

Kontakt w razie zapytań pod numerem telefonu 607219479 lub przez email: antyk11.pl@gmail.com . Opisy innych prac o podobnym charakterze można znaleźć na moim blogu pod adresem www.antyk11.pl w zakładce BLOG O ANTYKACH. 

Renowacja secesyjnego kredensu.

Kolejna praca zrobiona, stan przed i po renowacji - kredens secesyjny z początku XX wieku.

Mebel był bardzo zniszczony, przez wiele lat stał w magazynowym pomieszczeniu zupełnie zapomniany. Wymagał klejenia konstrukcji, zwłaszcza górna szafka była rozklejona, w dolnej szafce należało od nowa dorobić cokół i wzmocnić jej podstawę. Brakowało kilku elementów dekoracyjnych, było w nim szereg odspojeń i ubytków okleiny. W zamkach brakowało kluczyków. Oczywiście należało mebel także starannie oczyścić i pokryć od nowa politurą szelakową.

Teraz bardzo ładnie się prezentuje i będzie ozdobą domu.

Gdyby ktoś chciał zamówić renowację tego typu mebli to polecam swoje usługi. W razie pytań można się ze mną kontaktować przez e-mail: antyk11.pl@gmail.com lub telefonicznie pod numerem 607219479.

Więcej przykładów z podobnych prac, które zrobiłem można znaleźć na mojej stronie www.antyk11.pl w zakładce "blog o antykach".

Secesyjny salonik - dwa fotele i sofa.

Czasami zdarzają się przedmioty które trudno jest jednoznacznie przypisać dla konkretnego stylu w historii sztuki. Takim przykładem jest zestaw mebli które chcę zaprezentować.
Sofa oraz fotele zostały wykonane na przełomie XIX i XX wieku, widać to po zastosowanych materiałach i sposobie obróbki drewna. Tak więc pierwszym skojarzeniem które się może nasuwać to przyporządkowanie tych przedmiotów do stylu secesji. Oczywiście oprócz cech technicznych decyduje tu także wzornictwo. Meble o podobnym charakterze są spotykane i opisywane jako secesyjne. Przykładem mogą być fotele do biurek z tego samego okresu które mają podobnie kształtowane poręcze i nogi.
Jednak patrząc na widoczne na zdjęciach fotele i sofę można także stwierdzić, że doskonale pasują wyglądem do stylu empire, decyduje tu prosta forma, charakterystyczny kształt zwężających się ku dołowi nóg oraz zastosowanie mahoniowego drewna. Pojawia się więc naturalne pytanie czy są to meble będące kopią w stylu empire czy też są to secesyjne wyroby.
Ja ostatecznie przyjąłem, że  są to secesyjne meble ale jestem ciekaw opinii innych osób, proszę o komentarze w tej sprawie.

Handbuch fur die Bautishlerei - Poradnik Dla Stolarzy Budowlanych - 1900 rok

Chcę zaprezentować kolejną z książek w tematyce stolarki budowlanej która została wydana około 1900 roku w Norymberdze w Niemczech, pod tytułem Handbuch fur die Bautishlerei, napisana przez Ernsta Rettenbusch'a.
Jest to wzornik z ilustracjami przedstawiającymi drzwi, okna, schody i inne elementy stolarki budowlanej w stylu secesji. 
Książka jest opisana przez autora jako poradnik praktyczny dla architektów, stolarzy, właścicieli warsztatów, budowniczych oraz jako materiał dydaktyczny w szkołach. W dzisiejszych czasach może to być również bardzo pomocna pozycja, zwłaszcza dla konserwatorów zabytków lub dla projektantów - architektów. Przy tym poniższa publikacja daje wspaniały obraz dawnej sztuki dla miłośników secesji.
Szczerze polecam.

Zdjęcia można powiększyć do dużych rozmiarów po kliknięciu na link oraz wybraniu symbolu - "lupy":   https://picasaweb.google.com/